یکی از چالشهایی که مردم در آغاز فصل جابهجایی با آن دست و پنجه نرم میکنند و بخشی از نگرانی روز افزون خانوارها، بخصوص اقشار کم درآمد جامعه میشود موضوع بالا رفتن اجاره بها و اثراتی است که این موضوع بر سفره و سبد معیشتی آنها به جا میگذارد.
بی تردید برای این موضوع باید راهبردی اساسی اندیشیده شود؛ چرا که با حرف و سخن درمانی نمیتوان مردم را به کاهش نرخ اجاره بها وبعد از آن به خانه دار شدن امیدوار کرد.
افزایش نرخ مسکن از سال گذشته تا کنون و دو برابر شدن نرخها که به معنای رشد ۱۰۰ درصدی است نگرانی بسیار بزرگی برای کسانی است که رشد درآمد آنها به میزان رشد نرخ تورم و تورم بخش مسکن نبوده است. قطع به یقین کمک هزینه مسکن کارگران با آنچه در واقعیت به عنوان کرایه و رهن پرداخت میکنند تفاوت فاحشی دارد از این رو برای حل این مشکل که شاید بتوان گفت چالش اصلی واساسی خانوارهای مستاجر کم درآمد است راهکاری کارآمد باید در دستور کار قرار بگیرد.
آنچه دراین موضوع حائز اهمیت است اتخاذ سیاستهایی چه درزمینه داخلی و خارجی که میتوانند کمک شایان توجهی به کاهش نرخ تورم کنند است؛ چرا که کاهش نرخ تورم اولین گام برای برداشت فشار از روی مستاجران است وبعد ازآن راه اندازی نهضت ساختوساز مسکن، زیرا نرخ تورم و اثر قیمتی روی مصالح ساختمانی و سایر وجوهی که در ساختوساز مسکن اثرگذارند باید کاهش بیابد تا زمینه برای کاهش فشار از روی دوش مستاجران و ساخت مسکن فراهم شود.
از این منظر زمانی میتوان نسبت به کاهش فشار مالی از روی مستاجران اطمینان خاطر حاصل کرد که اصلاحات اساسی و ساختاری در حوزه کاهش نرخ تورم انجام شده باشد زیرا با وجود بالا بودن نرخ تورم و عدم همخوانی دستمزدها با نرخ تورم نمیتوان راه فراری پیش روی فشاری که بر دوش مستاجران و افراد با درآمدهای پایین است قرار داد.