امروزه افزایش اجاره بها در همه کشور معضل بسیار بزرگی برای مستاجران شده است؛ تاکید بر همه کشور، بدین معناست که دیگر نمیتوان کلانشهرهای بزرگی مثل تهران را وارد لیست افزایش اجاره بها کرد چرا که تسری تورم به همه کشور و افزایش نرخ ملک در سراسر ایران اجاره بها را نیز از خود متاثر کرده است بنابراین در بسیاری از استانها و شهرستان های دور دست نیز افزایش اجاره بها بلای جان مستاجران شده است. رشد اجاره بها طی سال های اخیر به قدری قابل توجه بوده که با رشد درآمدهای مردم کمترین همخوانی نداشته است. افزایش بیش از ۵۰ درصدی اجاره بها توسط مالکان در طی سالهای اخیر در حالی که دستمزدها به این میزان افزایش نیافتهاند اما نرخها فراتر از این رقم بالا رفتهاند طبقه مستاجران را که اغلب طبقه ضعیف جامعه محسوب میشوند را در فشار مضاعفی قرار داده است، فشاری که میطلبد دولت برای برون رفت از آن تمهیداتی بیاندیشد.با اینکه دولت برای جلوگیری از برخی سوء استفادهها در بازار مسکن و افزایشهایی که در حوزه اجاره بها شاهد آن هستیم با تعیین سقف اجاره بها وارد شد اما لزوما این مصوبات به معنای موفقیت تام و تمام آن نیست چرا که بازار مسکن ایران بسیار بزرگ و پراکنده است لذا نمیتوان انتظار داشت همه مالکان تابع قوانین مصوب در زمینه تعیین سقف اجاره بها باشند.در این موضوع شکی نیست که دولت نیت خیری در این موضوع دارد اما چون فاقد ضمانتهای اجرایی لازم است آنچنان که باید وشاید نمیتواند اثرگذاری خاصی داشته باشد؛ چرا که در اقتصاد همواره بر این نکته تاکید شده اصولا قیمت گذاری های دستوری موفق نمیشوند و راه به جایی نمیبرند.متأسفانه مسئله تضییع حقوق مستاجران در ایران توسط سازمانها و نهادهای مربوطه به خوبی دنبال نشده است چرا که قانون مالکیت این حق را به مالکان میدهد که برای ملک خود قیمت تعیین کنند بنابراین در این مورد نیز نمیتوان امیدوار به تبعیت مالکان از مصوباتی بود که بر تعیین سقف نرخ اجاره بها تاکید دارد.آنچه دراین موضوع بسیار حائز اهمیت است سیاستگذاری های درست دولت حول محور کاهش نرخ تورم است چرا که در این صورت است که میتوان به کاهش آسیب پذیری قشر ضعیف جامعه و طبقه مستاجران که جزیی از اقشار ضعیف جامعه به شمار میروند اطمینان حاصل کرد. سیاستگذاری های درست حول محور تولید ساختمان و فضا سازی برای ورود بخش خصوصی به ساخت واحدهای مسکونی و عملیاتی کردن طرح های مسکن استیجاری نیز بسیار حائز اهمیت است چرا که تحقق این طرحها و سیاست هاست که اطمینان بیشتری به مستاجران میدهد و همه معیشت و درآمد آنها صرف پرداخت اجاره بها نمیشود.