تورم رو به افزایشی که هر روز تجربه و لمس میکنیم؛ هزینه زندگی را به سرعت نور افزایش داده است در حالی که حقوق و دستمزد کمترین نسبتی با نرخ تورمهایی که مدام رکورد میزند ندارد.
با اینکه یکی از اصلی ترین شعارهای همیشگی انتخابات در ایران و وعده دولت های مختلف تاکید بر کاهش نرخ تورم بوده است اما ارقام منتشر شده در خصوص نرخ تورم نقطه به نقطه تیر ۱۴۰۵ که مورد تأیید مرکز آمار ایران با ۸۷.۹درصد است حاکی از عدم موفقیت دولتها و دولتکنونی درکاهش یا ثبات نرخ تورم است.
متأسفانه رو به رشد تورم و عدمافزایش حقوق و دستمزد فشار مضاعفی بر نیروی کار وارد کرده است. آمارهای مرتبط با شاخص فلاکت نشان دهنده رسیدنبه خط امیدواری به پر شدن سبد معیشت خانوار است چرا که افزایش بیکاری یا بیکارماندگان در خانه و رکورد زدن های روزانه نرخ تورم دیگر جایی یا امکانی برای تأمین نیازهای خانوار و پر شدن سبد معیشت و سفره باقی نمیگذارد.
دولتمردان باید متوجه این موضوع بسیار مهمباشند که تورماقلام ضروری که مشمول گروه خوراکیها و آشامیدنیها میشود که متأسفانه بسیار بالا ارزیابی شده موضوع ساده ایی نیست که بتوان به سهولت از آن گذشت، هر چند هزینه سبد درمان و اجاره بها نیز بهعنوان هزینههای کمرشکن و مرد افکن باید بدان افزوده شود.
به بیان دیگر، امروز بیش از هر زمانی نیازمند بازنگری در سیاست های اقتصادی هستیم، سیاستهایی که زندگی را بر مردم گران و عرصه تأمین معاش و امید به آینده را از آنها گرفته است.
بی تردید انتظار میرود عقلای اقتصادی به این موضوع ورود کنند و مکانیسم های اثرگذار در کاهش نرخ تورم یا ثبات نرخ تورم یا با افزایش رقم کالابرگ را فعال کنند تا مردم به از دست نرفتن اندک قدرت خرید خود امیدوار باشند در غیر این صورت با چالشهای امنیتی، اقتصادی و سیاسی روبهرو خواهیمشد.