این پژوهش با بررسی آیین‌نامه شماره ۹۳ شورای عالی بیمه، مقررات مرتبط، تجربه کشورهای منتخب و دیدگاه خبرگان صنعت، چالش‌های اجرایی حاکمیت شرکتی در مؤسسات بیمه ایران را تحلیل کرده است.
نتایج پژوهش نشان می‌دهد با وجود استقرار بسیاری از ساختارهای رسمی حاکمیت شرکتی، تشکیل کمیته‌ها و ایجاد واحدهای کنترلی به‌تنهایی تضمین‌کننده عملکرد مؤثر آن‌ها نیست. استقلال حرفه‌ای ارکان، کیفیت تصمیم‌گیری، توان نظارتی و اثرگذاری ساختارهای حاکمیتی همچنان از موضوعات مهم در این حوزه است.
بر اساس یافته‌های گزارش، ناهماهنگی و همپوشانی مقررات بیمه مرکزی و سازمان بورس و اوراق بهادار، به‌ویژه در شرکت‌های بیمه بورسی، مهم‌ترین چالش شناسایی‌شده است. روزآمد نبودن برخی مقررات، کمبود شاخص‌های استاندارد برای ارزیابی اثربخشی، ابهام در تفسیر الزامات، ناکافی بودن آموزش‌های تخصصی و ضعف استقلال عملی برخی واحدهای کنترلی نیز از دیگر مسائل مطرح‌شده در این پژوهش است.
این گزارش برای بهبود وضعیت موجود، بازنگری ساختار کلی آیین‌نامه، تقویت استقلال هیئت‌مدیره و واحدهای کنترلی، بازطراحی کمیته‌های تخصصی و استقرار نظام ارزیابی اثربخشی حاکمیت شرکتی را پیشنهاد می‌کند. همچنین، تناسب الزامات با اندازه و پیچیدگی فعالیت مؤسسات بیمه و تدوین گزارش استاندارد سالانه حاکمیت شرکتی از راهکارهای ارائه‌شده است.
از دیگر پیشنهادهای پژوهش، ایجاد سازوکار دائمی هماهنگی میان بیمه مرکزی و سازمان بورس برای کاهش تعارض‌های مقرراتی، تدوین دستورالعمل‌های مکمل و تقویت آموزش و نظارت مبتنی بر ریسک است.
برآیند این پژوهش نشان می‌دهد ارتقای حاکمیت شرکتی در صنعت بیمه، بیش از افزودن مقررات جدید، به حرکت از رعایت شکلی الزامات به سمت پاسخ‌گویی، نظارت مؤثر و مدیریت ریسک نیاز دارد؛ رویکردی که می‌تواند به بهبود کیفیت تصمیم‌گیری، تقویت توانگری مالی و افزایش اعتماد و پایداری صنعت بیمه کمک کند.
علاقه‌مندان می‌توانند برای دریافت و مطالعه این گزارش پژوهشی به وبسایت پژوهشکده بیمه مراجعه نمایند.