کارشناس و تحلیلگر اقتصادی گفت: مدیران صندوق های بیمهای ناکارآمد مختص دولت کنونی نیستند که آنها را متهم کنیم بلکه متأسفانه در دولتهای قبلی نیز مدیریتها فاجعه بار بوده است.
محمد کهندل کارشناس و تحلیلگر اقتصادی در گفتوگو با« اخبار صنعت » در خصوص الزامات مرتبط با تغییرات مدیریتی و توجه صد درصدی به بهره وری صندوق های بازنشستگی و بیمهای کشور گفت: با توجه به اینکه صندوق داری بیمهای در عصر جدید نوعی صنعت داری و بنگاه داری به شمار میرود باید نوع نگاه خود را برای افزایش ورودیها به این صندوقها تغییر دهیم لذا لازم است تعریف جدیدی از مدیریت و بهره وری صندوق های بیمهای که پول مردم را در قالب حق بیمه دریافت میکنند داشته باشیم.
وی در این باره گفت: باید مدیریت خاصی بر منابع ورودی و هزینه کرد آن در بنگاه های مولد داشته باشیم تا بتوانیم پاسخگوی کارگران و کارفرمایانی باشیم که سالها بابت تأمین آینده خود و تأمین درمانی و دارویی خود هزینههایی به صندوق های بازنشستگی واریز میکنند در غیر این صورت با کاهش اعتماد مردم ضربهای بزرگ به روند کاری و اجرایی این صندوقها وارد میشود.
کارشناس و تحلیلگر اقتصادی معتقد است: به نظر میرسد مولد سازی برخی دارایی های راکد صندوق های بازنشستگی مثل تأمین اجتماعی بسیار ضروری است. به عنوان مثال صندوق بازنشستگی تأمین اجتماعی که بزرگترین صندوق بازنشستگی کشوری به شمار میرود میتواند دارایی های خود را نقد کند و آن را صرف سرمایهگذاری در فعالیتهای مولد کند تا با فعالیت اقتصادی و کسب درآمد از این محل بتواند در موضوع تأمین به موقع و سریع و به روز درآمدهای مستمری بگیران و بازنشستگان کوشا باشد و عملکرد درستی از خود ارائه دهد.
کهندل در این باره تصریح نمود: با اینکه مدیریت صندوق های بیمهای در ایران عمدتا سیاسی بوده و از محل انتصاب افراد ناآگاه به این مسئولیت بسیار ضربه خوردهایم اما در ایران عمدتا نمیتوان سازمان های بازنشستگی را به تنهایی متهم کرد چرا که دست درازی دولتهای مختلف در طی سالهای گذشته به صندوق های بیمهای و برداشت های غیر مجاز از منابع مالی و عدم پرداخت بدهی های خود نیز به چالش های این صندوقها به شدت دامن زده است.
محمد کهندل معتقد است: با توجه به اینکه اصولا سازمان تأمین اجتماعی مؤسسه بیمهای و اقتصادی است و عموما مؤسسات بیمهای در سراسر جهان، سود ده هستند اما در ایران به دلیل اینکه کارفرمایان از جمله دولت پرداخت های به موقع ندارند و مدیران اقتصادی که در مؤسسات تأمین اجتماعی انتخاب میشوند سیاسی هستند بنابراین این مدیران به نوعی سازمان های بیمهای را تبدیل به حیاط خلوت دولت کردهاند لذا کارآمدی صندوق های بیمهای و بازنشستگی در ایران تحت الشعاع این موارد قرار گرفته است.
کارشناس و تحلیلگر اقتصادی معتقد است: مدیران صندوق های بیمهای ناکارآمد مختص دولت کنونی نیستند که آنها را متهم کنیم بلکه متأسفانه در دولتهای قبلی نیز مدیریتها فاجعه بار بوده است، مدیریتی که مخصوص شرکت های عمومی و دولتی است نتایج اقتصادی و بهره وری قابل توجهی نداشتند چرا که عموما شرکت های دولتی حیاط خلوت دولتها بودهاند لذا از مدیران سیاسی نباید انتظار کارآمدی و سودآور کردن شرکت داشت.