در شرایط محدودیت منابع ارزی و فشارهای اقتصادی، سیاست گذاری ارزی بیش از آنکه بر کنترل نرخ ارز متمرکز باشد، باید به مدیریت تقاضای ارز و هدایت منابع محدود به سمت نیازهای واقعی و اولویت‌های اقتصادی کشور توجه کند. بدون اصلاح ساختار تقاضا، حتی افزایش عرضه ارز نیز نمی‌تواند به تنهایی ثبات پایدار بازار را تضمین کند؛ چرا که بخش مهمی از ناترازی‌های ارزی، ریشه در الگوی مصرف، واردات غیرضروری و سیاست‌های ناهماهنگ اقتصادی دارد.