صنعت فولاد ایران سال‌هاست با یک مسئله ساختاری مواجه است؛ ظرفیت‌های تولید در بخش‌های مختلف زنجیره فولاد همیشه متوازن و هم‌زمان توسعه نیافته‌اند. نتیجه آن، ایجاد گلوگاه‌هایی است که در یک مقطع کمبود آهن اسفنجی و در مقطعی دیگر کمبود شمش و مواد اولیه واحدهای نورد را رقم می‌زند.