با انتشار گزارش عملکرد دوماهه شرکتهای بیمه، یکی از مهمترین پرسشهای فعالان بازار سرمایه و صنعت بیمه بار دیگر مطرح شده است: رشد قابل توجه حقبیمه تولیدی شرکتها تا چه اندازه حاصل توسعه واقعی بازار و تا چه میزان ناشی از افزایش نرخها و تورم اقتصادی است؟
بررسی گزارشهای منتشرشده در سامانه کدال نشان میدهد اغلب شرکتهای بیمهای سال ۱۴۰۵ را با رشد قابل توجه حقبیمه صادره آغاز کردهاند و برخی از آنها افزایش بیش از ۵۰ درصدی را نسبت به مدت مشابه سال گذشته به ثبت رساندهاند. با این حال، تحلیل عملکرد شرکتهای بیمه صرفاً بر اساس رشد فروش نمیتواند تصویر دقیقی از وضعیت آنها ارائه دهد.
همچنین ارزیابی عملکرد شرکتها نیازمند بررسی مجموعهای از شاخصهای فنی و مالی از جمله کیفیت پرتفوی، نسبت خسارت، نسبت ترکیبی، سودآوری عملیات بیمهگری و توانگری مالی است. در شرایطی که نرخ دیه، هزینههای درمان و ارزش داراییها افزایش یافته، بخشی از رشد حقبیمه تولیدی ناشی از تعدیل نرخها و شرایط تورمی اقتصاد بوده و لزوماً به معنای توسعه واقعی بازار نیست.
در این میان، شرکتهایی که توانستهاند همزمان با افزایش حقبیمه تولیدی، تعادل مناسبی میان رشد پرتفوی، مدیریت ریسک و کنترل خسارت برقرار کنند، از منظر فنی عملکرد مطلوبتری داشتهاند. مدیریت ترکیب پرتفوی، انتخاب بهینه ریسکها و توسعه رشتههای سودآور از جمله عواملی است که میتواند به بهبود نتایج عملیاتی شرکتهای بیمه منجر شود.
بررسی ترکیب پرتفوی شرکتها نیز اهمیت ویژهای دارد. سهم رشتههایی مانند درمان، شخص ثالث، زندگی، مهندسی و سایر رشتههای تخصصی میتواند تصویری روشنتر از راهبردهای کسبوکار هر شرکت ارائه دهد. برخی شرکتها طی سالهای اخیر با توسعه بیمههای زندگی و سایر رشتههای بلندمدت، تلاش کردهاند تنوع درآمدی خود را افزایش داده و وابستگی به برخی رشتههای پرخسارت را کاهش دهند.
از سوی دیگر، مقایسه روند رشد حقبیمه تولیدی و خسارت پرداختی نیز از شاخصهای مهم ارزیابی عملکرد شرکتها به شمار میرود. هرچند در برخی شرکتها رشد خسارت با سرعتی کمتر از رشد فروش همراه بوده است، اما قضاوت دقیق درباره کیفیت این روند نیازمند بررسی صورتهای مالی میاندورهای، وضعیت ذخایر فنی و عملکرد شرکتها در ماههای آینده خواهد بود.
به نظر میرسد رقابت اصلی صنعت بیمه در سال ۱۴۰۵ نه صرفاً بر سر افزایش حجم فروش، بلکه بر سر «کیفیت رشد» باشد؛ رقابتی که در آن شرکتهای موفق، شرکتهایی خواهند بود که بتوانند میان توسعه سهم بازار، مدیریت ریسک، حفظ سودآوری و تقویت شاخصهای فنی تعادل برقرار کنند.