یکی از موضوعاتی که بارها اقتصاددانان بر آن تاکید کردهاند لزوم رسیدگی به معیشت مردم است چرا که حمایت از معیشت مردم موضوع بسیار مهمی است همچنان که حمایت از تولید نیز بسیار حائز اهمیت است. با این حال برخی از اقتصادخواندهها بدون توجه به وضعیت معاش مردم اصرار به قطع یارانه نقدی یا کالابرگ مردم دارند با این توجیه که سبب افزایش رشد نقدینگی یا وابستگی مردم به دولت میشود اما تا کنون کسی به این پرسش بسیار مهم پاسخ نداده چرا طی چند دهه گذشته راهکارهای ارائه شده در حوزه حمایت از تولید به ثمر ننشست و چرا همچنان عدهای خواستار قطع حداق نانی هستند که بر سر سفره اقشار آسیب پذیر جامعه مینشیند؟ در این موضوع شک و تردیدی وجود ندارد که باید از تولید حمایت کرد اما حمایت از تولید را نباید به مثابه قطع یارانه اقشار ضعیف و آسیب پذیر جامعه گذاشت. امروز قطع یارانه اقشار ضعیف جامعه به معنای تحمیل فشار معیشتی بیشتر به آنهاست، به معنای افزایش سوء تغذیه لذا ضمن حمایت از تولید و اتخاذ راهکارهایی که به تأمین نقدینگی، پویایی و رشد تولید کمک میکند نباید مانع حمایتهای یارانهای دولت از دهک های پایین درآمدی جامعه شد. در زمینه حمایت از تولید با اینکه مسئولین دراین باره بسیار گفته و رسانهها نوشتهاند اما ساز وکارهای تعریف شده برای هدایت سرمایهها و حمایت واقعی از بخش تولید ناکارآمد بوده است بنابراین باید به سمت اتخاذ سیاستهای غلط و کنار گذاشتن و حذف سیاستهای غلط گذشته رفت. به هیچ وجه تحت عنوان سیاست حمایت از تولید در وضعیت تورمی بالای امروز جامعه و بعد از پشت سر گذاشتن دو جنگ از سال گذشته تا کنون نباید به سراغ حذف یارانه وکالابرگ دهک های ضعیف جامعه رفت چرا که به زیان جامعه است. امروز جامعه ایران نیازمند آرامش است. آرامش درسفره خانوار تا آرامش در بنگاه تولیدی همه و همه وابسته به اتخاذ سیاست های درستی است که باید از شناخت جامعه حاصل شود. به هیچ وجه نباید به سراغ حذف یارانهها رفت چرا که منجر به تشدید فقر میشود در حالی که امروز جامعه ما به شدت نیازمند جلوگیری از گسترش فقر و فلاکت است.