از زمان انتصاب دکتر محمد آریامنش به ریاست پژوهشکده بیمه در تیرماه ۱۴۰۵، رویکرد این نهاد علمی با تأکید بر کاربردیسازی پژوهشها، توسعه همکاری با ارکان صنعت بیمه، تقویت ارتباطات علمی و رسانهای و گسترش آموزشهای تخصصی وارد مرحله تازهای شده است؛ مسیری که در صورت تداوم و تبدیل برنامهها به نتایج اجرایی، میتواند جایگاه پژوهشکده را در تصمیمسازی و توسعه صنعت بیمه کشور تقویت کند.
آریامنش که پیش از این مسئولیت معاونت پژوهشی پژوهشکده بیمه را بر عهده داشته، با شناخت از ظرفیتها و چالشهای این مجموعه، در آغاز دوره مدیریتی خود بر ضرورت فاصلهگرفتن از پژوهشهای صرفاً نظری و حرکت به سمت مطالعات مسئلهمحور و قابل استفاده در بخشهای اجرایی صنعت تأکید کرده است. این رویکرد، بهویژه در صنعتی که با چالشهایی همچون تحول دیجیتال، مدیریت ریسک، افزایش رضایتمندی بیمهگذاران و ضرورت اصلاح سازوکارهای نظارتی مواجه است، اهمیت ویژهای دارد.
یکی از اقدامات قابل توجه در دوره مدیریت وی، توسعه همکاریهای سازمانی و تخصصی با سندیکای بیمهگران ایران است. امضای تفاهمنامه همکاری میان دو مجموعه در مردادماه ۱۴۰۵، با هدف گسترش فعالیتهای پژوهشی، آموزشی، مشاورهای و تدوین راهبردهای تقویت پایداری مالی و تابآوری اقتصادی صنعت بیمه، گامی در جهت نزدیکتر شدن ظرفیت علمی پژوهشکده به نیازهای واقعی شرکتهای بیمه محسوب میشود. همچنین عضویت آریامنش در کارگروه تخصصی تحول نظام تنظیمگری و نظارت بیمه مرکزی، نشاندهنده حضور پررنگتر ظرفیت پژوهشی این نهاد در مباحث سیاستگذاری و اصلاح ساختارهای نظارتی است.
توجه به ارتقای جایگاه علمی و توسعه مشارکت پژوهشگران نیز از دیگر محورهای عملکرد دوره جدید است. افزایش تعداد کمیتههای تخصصی همایش بیمه و توسعه از دو به هشت کمیته و گسترش پنلها و پیشرویدادهای تخصصی، در کنار دریافت بیش از ۳۰۵ مقاله کامل و نزدیک به ۲۷ عنوان کتاب برای سیوسومین همایش ملی بیمه و توسعه، از نشانههای گسترش دامنه مشارکت علمی در این رویداد است. همچنین برنامه شناسایی استعدادهای جوان و معرفی آنان به شرکتهای بیمه، میتواند به تقویت ارتباط میان دانشگاه و بازار کار این صنعت کمک کند.
در حوزه آموزش و ارتباطات نیز برگزاری مستمر کارگاههای تخصصی، توسعه نشریات علمی و آغاز طرح «پَروَش؛ پژوهشکده، رسانه و شفافیت» از اقدامات قابل توجه این دوره به شمار میرود. تأکید بر شفافیت، تعامل مستمر با رسانهها و شناسایی پیشدستانه نیازهای علمی صنعت، میتواند به افزایش اثرگذاری پژوهشکده در فضای کارشناسی و عمومی کمک کند.
در مجموع، عملکرد اولیه دکتر محمد آریامنش نشاندهنده توجه به سه محور اساسی پژوهش کاربردی، تعامل با بدنه اجرایی صنعت و توسعه زیرساختهای علمی و آموزشی است. البته سنجش نهایی موفقیت این رویکرد، به میزان تبدیل برنامهها و تفاهمنامهها به پروژههای عملیاتی، استفاده شرکتهای بیمه از نتایج مطالعات و تأثیر این اقدامات بر کیفیت خدمات و کارآمدی صنعت بستگی دارد. با این حال، حرکت به سمت پژوهش مسئلهمحور و تقویت ارتباط میان دانش و بازار، میتواند نقطه اتکای مناسبی برای ارتقای نقش پژوهشکده بیمه در آینده صنعت بیمه کشور باشد.