من مجید کریمیان شهریور ۱۳۶۰ در عملیاتی به نام شهیدان رجایی و باهنر که در منطقه عمومی خوزستان حمیدیه – کرخه کور به فرماندهی مشترک ارتش و سپاه انجام شد، بر اثر اصابت گلوله توپ به تانکی که در آن بودم، به شدت مجروح شدم.
.jpg)
جراحاتم به قدر بود که قرار شد پای راستم را از بدن سوختهام جدا کنند، اما در نهایت بعد از مداوای فراوان و یک سال درمان و ماهها استراحت بدون حرکت، راه رفتن را دوباره شروع کردم و اردیبهشت سال ۱۳۶۲ در اداره تولید فیلم و عکس خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) مشغول بکار شدم.
عکاسی جنگ را در همان سال ۱۳۶۲ با عملیات خیبر آغاز کردم و تا پایان جنگ و در نهایت تا سال ۱۳۷۱ در این حرفه مشاغل به فعالیت بودم و پس از آن بنا به دلایل بسیار و برای آموختن بیشتر، عکاسی را رها و در حرفه خبرنگاری مشغول به نوشتن شدم.
طی سالهایی که به عنوان عکاس در جنگ حضور داشتم، در بیش از ۱۳ عملیات بزرگ و کوچک از جمله خیبر، بدر، والفجر ۸ و ۱۰، کربلای ۴، ۵ و ۱۰، بیت المقدس ۲، ۵ و ۷، نصر ۸، عملیات بدر ۵ و عملیات مرصاد به عنوان عکاس حضور داشتم.
کتاب فغان نیزارها هم نوشته من است که در251 صفحه و همراه ۸۰ قطعه عکسی که گرفتهام، روایت مستند و مصوری از عملیات بدر طی روزهای ۱۸ تا ۲۸ اسفند ماه سال ۱۳۶۳ را ثبت تاریخ کردم.
همچنین در این کتاب خاطرات آشنایی با عبدالمناف معراجی نیا خبرنگار و حسین آذرنیا عکاس که در عملیات بدر مفقود الاثر شدند را روایت کرده ام.