مجید وفایی فرد با ارائه تحلیلی از روند برگزاری پویش یکساله ایما، این جشنواره را نه یک رقابت ساده، بلکه «فرایندی زیستی» برای غربالگری و توانمندسازی نوآوری در پیکره صنعت معدن ایران توصیف کرد.
وی با تأکید بر تغییر رویکرد ایدههای برگزیده، اظهار داشت: «اگر در نسل چهارمِ صنعت، هدف اصلی دیجیتالسازی بود، امروز در جشنواره ایما شاهد تغییر پارادایم به سمت سه رکنِ توسعه پایدار، تابآوری و انسانمحوری هستیم. طرحهایی همچون دستبندهای هوشمند پایش سلامت یا سامانههای اندرکنش رمپ و لاستیک، نشان میدهد که فناوری در صنعت معدن ایران دیگر به دنبال حذف انسان نیست، بلکه برای توانمندسازی و حفظ جان نیروی کار به خدمت گرفته شده است.»
اقتصاد چرخشی؛ از تئوری تا سودآوری
دبیر جشنواره ایما با بیان اینکه شعار «نوآوری؛ راه روشن معادن» در این دوره به عمل تبدیل شده است، گفت: «پروژههایی نظیر استحصال رنیوم از پساب اسید و تولید سیمان از باطلههای معدنی، ثابت کرد که اقتصاد چرخشی در صنعت معدن از یک مبحث تئوریک به یک راهکار پولساز و سبز تبدیل شده است. ما در حال حرکت به سمت همآفرینی با طبیعت هستیم.»
وی در بخش دیگری از سخنان خود، با رویکردی انتقادی و آسیبشناسانه، به چالشهای پیشرو اشاره کرد و افزود: «از ۴۰۵ ایده اولیه، تنها ۶۳ ایده به مرحله نهایی راه یافتند. این ریزش ۸۵ درصدی، یک شکست نیست، بلکه یک “زنگ خطر ضروری” برای زیستبوم نوآوری است. شکاف میان “ایدهپردازی” و “تجاریسازی” همچنان پاشنه آشیل صنعت ماست. بسیاری از طرحها به دلیل ضعف در تحلیل بازار و مدل کسبوکار حذف شدند.»
وفایی فرد همچنین با اشاره به غلبه موضوعی ایدهها بر بخش فرآوری، تصریح کرد: «ما در بخشهای بالادستی مثل اکتشاف و استخراج، تشنه نوآوریهای عمیقتری هستیم که نیازمند سیاستگذاریهای جسورانهتر است.»
دبیر پنجمین جشنواره ایما در پایان خاطرنشان کرد: «این جشنواره، نشاندهنده بلوغ فکری نوآوران ایران است. آینده معدنکاری نه در ماشینآلات غولآسا، بلکه در طراحی سیستمهای هوشمند و تابآور نهفته است. ایما امروز دیگر فقط یک جشنواره نیست؛ بلکه یک جریان تحولگرا برای آیندهی معدنِ ایران است که پیوندِ هوشمندانه میان صنعت، سرمایه و نوآوری را هدفگذاری کرده است.»