تجزیهطلبان با اقدامات لو رفته در پی ناامنسازی منطقه جنوب است اما مردم این خطه با هوشیاری رفتار میکنند.
یکی از تناقضهای جدی گروهکهای تروریستی شرق کشور و رسانههای وابسته به آنها، ادعای نگرانی درباره امنیت سیستان و بلوچستان است. آنها از یکسو این منطقه را گرفتار ناامنی، سرقت و فقدان امنیت معرفی میکنند. از سوی دیگر، تمام تلاش خود را برای تضعیف و تهدید و حتی حملات مسلحانه به حافظان امنیت مردم بهکار گرفتهاند.
بیشک اگر دغدغه واقعی، امنیت مردم باشد، مطالبه طبیعی باید تقویت و توانمندتر شدن پلیس باشد؛ نه اینکه پلیس را به هدف حملات مسلحانه تبدیل کنند. در سالهای اخیر نیز حملات متعددی علیه نیروهای نظامی و امنیتی در این استان رخ داده است. همین موضوع این پرسش را ایجاد میکند که اگر پلیس عامل ناامنی است، چرا باید هدف حمله قرار بگیرد؟
پاسخ را میتوان در الگویی سهمرحلهای مشاهده کرد؛ نخست برجستهسازی تصویر حکومت ناتوان از تأمین امنیت. سپس حمله به نهادهایی که وظیفه تأمین امنیت مردم را بر عهده دارند و در نهایت، استفاده از ناامنی ایجادشده بهعنوان نشانه ناکارآمدی نظام. این رفتار را میتوان بخشی از یک راهبرد سیاسی برای ایجاد نارضایتی و فرسایش اعتماد عمومی دانست.
البته مطالبه امنیت برای سیستان و بلوچستان کاملاً مشروع و طبیعی است. اما این گروهکها، برخی چهرههای مشهور حامی و رسانههای وابسته به این تروریستها که برای ناامنسازی و تضعیف حافظان امنیت تلاش میکنند، نمیتوانند خود را دلسوز و مدافع امنیت مردم بلوچ معرفی کنند.