در این موضوع شک و تردیدی وجود ندارد که کشورها حتی در حین جنگ نیز نیم نگاه معناداری به موضوع مذاکره دارند لذا نباید کارکرد دستگاه دیپلماسی و امتیازاتی که از طرف متجاوز به نفع امنیت ملی و مردم کشور دریافت میشود؛ را دست کم گرفت.
آنچه دراین موضوع حائز اهمیت است و بعد از جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان باید مورد توجه مسئولان امر قرار بگیرد تاکید بر این موضوع که در ذهن مسئولان سیاست خارجی و تیم مذاکره کننده و کلیت دولت و حاکمیت این موضوع باید حاکم شود که اسرائیل، آمریکا را وارد صحنه نبرد و زد و خورد با ایران کرد تا آمریکا را با خود در یک برنامه از پیشطراحیشده برای تجزیه ایران و تضعیف ایران شریک کند.
موضوع تجاوز به ایران را نباید به اسرائیل و آمریکا محدود کرد با توجه به اینکه آمریکا و اسرائیل به تنهایی رو در روی ایران نایستادند، بلکه حمله به ایران و کشتار مردم ایران با مشارکت مستقیم و غیرمستقیم بیش از سی کشور منطقهای و فرامنطقهای صورت گرفت بنابراین درمدل و نوع مذاکره باید به این مسائل و نیات شوم دشمن و آنچه بعدها میتواند درخصوص ایران اعمال کند بسیار توجه داشت.
مسئله حائزاهمیت این است که آمریکا و اسرائیل به تنهایی وارد جنگی همه جانبه با ایران نشدند؛ بلکه کشورک های منطقه و کشورهای عضو ناتو به صورت مستقیم و غیر مستقیم از تجاوزات آمریکا و اسرائیل به ایران همچنان که از تجاوز به غزه و لبنان حمایت کردند، پشتیبانی به عمل آوردند. در تحلیل ابعاد این جنگ موارد بسیار زیادی برای بررسی وجود دارد چرا که دشمن با کمک های مستقیم وغیر مستقیم دهها کشور برای از بین بردن امنیت ملی و تمامیت ارضی ایران وارد کارزار شد. نقش آفرینی کشورک های حاشیه خلیج فارس بخصوص امارات با دادن پایگاه های نظامی به آمریکا و حملات مستقیم و غیر مستقیم به ایران نیز موضوع مهمی است که حتما باید در دستور کار دستگاه دیپلماسی کشور قرار بگیرد و یک بار برای همیشه تکلیف کشورک های متخاصم ایران مشخص شود.
سران جمهوری اسلامی ایران بعد از دو حمله متجاوزانه مستقیم آمریکا واسرائیل به ایران در حین مذاکره، به هیچ وجه نباید به آمریکا اعتماد کنند چرا که مذاکره میتواند بخشی از عملیات فریب برای پیشبرد سایر خواسته های متخاصمین در قالب نظامی و سایر روشها و شیوهها باشد.
این موضوع باید مورد توجه مسئولان و اثرگذاران سیاسی و اقتصادی باشد که مذاکره میتواند پوششی برای آماده سازی های آتی آمریکا برای حمله به ایران باشد، حملاتی در قالب های نظامی یا تداوم محاصره اقتصادی و فشار تورمی و تحریمی به ایران؛ بنابراین در این عرصهها باید همه جانبه آماده بود و راهکارهایی برای برون رفت از شرایطی که آمریکا مایل به تحمیل آن به ماست تا عرصه بر مردم تنگ شود و کشور تحت فشار قرار بگیرد اتخاذ شود تا یک بار دیگر پوزه دشمن به زمین مالیده شود .