احمدرضا ضرابیه در «کنفرانس ملی بازآفرینی صنعت بیمه ایران» با تاکید بر این که در یک اقتصاد توسعهیافته، پیش از بروز حادثه، سناریو روی کاغذ میآید، هزینه آن برآورد میشود و برای تأمین مالی آن برنامهریزی میشود، چنین اقداماتی را وظیفه صنعت بیمه خواند و افزود: اقتصاد بیمهمحور صرفاً اقتصادی نیست که بیمهنامه بیشتری بفروشد، بلکه اقتصادی است که ریسک را میبیند، اندازهگیری و قیمتگذاری میکند، برای کاهش آن برنامه دارد و بخشی از آن را به سازوکارهای بیمهای منتقل میکند.
مدیرعامل شرکت بیمه سامان با اشاره به رواج استفاده از «ضریب نفوذ بیمه» برای سنجش وضعیت صنعت بیمه در کشور، گفت: بیش از ۲۴ سال است که برای ارزیابی کیفیت و توسعهیافتگی صنعت بیمه به این شاخص توجه میشود، در حالی که ضریب نفوذ نشان میدهد چه میزان بیمه فروخته شده، نه اینکه چه میزان از ریسکهای موجود در اقتصاد و جامعه واقعاً پوشش داده شده است.
ضرابیه «شکاف حفاظتی» را مفهومی دقیقتر برای سنجش این فاصله دانست و توضیح داد: شکاف حفاظتی، فاصله میان خسارتی است که اقتصاد در معرض آن قرار دارد و بخشی از آن که برای جبرانش سازوکار و ظرفیت مالی وجود دارد.
وی با استناد به برآورد مرکز سوئیسری، شکاف حفاظتی ناشی از حوادث طبیعی در جهان طی سال ۲۰۲۵ را حدود ۴۲۴ میلیارد دلار اعلام کرد و گفت: شاخص تابآوری بیمه در جهان حدود ۲۷ درصد است و این یعنی تنها بخشی از نیاز موجود برای پوشش این شکاف از طریق بیمه تأمین میشود، در حالی که این شاخص در آسیای غربی و خاورمیانه حدود ۵ درصد است.
مدیرعامل شرکت بیمه سامان با تاکید بر این که مسئله صنعت بیمه نباید صرفاً افزایش فروش باشد، بلکه باید کاهش فاصله میان «ریسکی که اقتصاد تولید میکند» و «ظرفیتی که برای جذب آن ساخته شده» در مرکز توجه قرار گیرد، ادامه داد: این نقطه، آغاز مفهوم اقتصاد بیمهمحور است.
ضرابیه «بیمه» را بخشی از زیرساخت تصمیمگیری اقتصادی در شرایط عدمقطعیت دانست و گفت: بیمه فاجعه را حذف نمیکند، بلکه میتواند یک فاجعه را از یک شوک اقتصادی به یک رویداد مدیریتشده تبدیل کند. به عبارت دیگر، بیمهنشدن یک دارایی به معنای نبود ریسک نیست، بلکه هزینه آن ریسک در نهایت میتواند به خانوارها، بنگاهها یا بودجه دولت منتقل شود و از مسیر پایه پولی به تورم برسد.
مدیرعامل شرکت بیمه سامان پیچیدهتر شدن شبکه ریسک همزمان با توسعه فناوری و زنجیرههای تأمین را مورد توجه قرار داد و گفت: یک اختلال در زیرساخت فناوری اطلاعات، دیگر لزوماً خسارت یک شرکت نیست و میتواند به ریسک صدها یا هزاران شرکت تبدیل شود.