بر اساس تقسیم بندی سازمان ملل متحد، اکتشاف شامل چهار مرحله شناسایی، پی جویی، اکتشاف عمومی و اکتشاف تفصیلی است.در صنعت معدنی ایران نیز استفاده از فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی، فناوریهای شیمیایی، فناوریهای مکانیکی، فناوریهای فیزیکی میتوانند به کمک افزایش بهرهوری در حوزه معدن بیایند. حوزه معدن و صنایع معدنی به عنوان ستونهای اصلی اقتصاد صنعتی کشور، نقش محوری در تأمین مواد اولیه صنایع پاییندستی، اشتغالزایی و کاهش وابستگی به واردات ایفا میکند.
حوزه معدن و صنایع معدنی در کشور از جایگاه ویژهای برخوردار است. ایران پس از روسیه، امریکا، کانادا و عربستان پنجمین کشور برخوردار از منابع معدنی است؛ حدود ۲۷.۵ تریلیون دلار منابع طبیعی در اختیار دارد و دستکم ۱۴۰۰ میلیارد دلار از این منابع طبیعی به مواد معدنی اختصاص یافته که در صورت تبدیل به ارزش افزوده این رقم به حدود 10هزار میلیارد دلار خواهد رسید.
بررسی عملکرد وزارت صنعت، معدن و تجارت در دولت چهاردهم گویای گسترش دامنه دستاوردهای این وزارتخانه در ابعاد گوناگون تولید معدنی و صنایع معدنی با رویکرد حل مسئله و نوآوری است. وزارت صمت در دولت چهاردهم همچنین موفق به اجرای سند راهبردی بخش معدن کشور شد؛ این سند ۱۷ راهبرد اصلی، ۷۰ برنامه کلان و بیش از ۲۳۰۰ برنامه عملیاتی قابل پایش بر روی سامانه را دربردارد.
وزارت صنعت، معدن و تجارت در دولت چهاردهم در راستای صیانت از ذخایر ملی و با تاکید بر افزایش کاوشهای معدنی و توسعه زیرساختها، زنجیره ارزش و ارتقای کارآمدی شش رویکرد را اتخاذ کرده است، این رویکردها شامل مشارکت در توسعه زیرساختهای حمل و نقل و انرژی، افزایش بهرهوری در استخراج و فرآوری، توسعه اکتشافات معدنی با تاکید بر فناوریهای پیشرفته، توسعه فناوریهای بومی و کاهش وابستگی در حوزه معدن، مردمیسازی و توسعه پایدار در فعالیتهای معدنی با تاکید بر معادن کوچک و متوسط و تمرکز بر فرآوری و پرهیز از خامفروشی و توسعه زنجیره ارزش میشود.
با پیشرفتهای روزبهروز کشورمان در صنایع مختلف ازجمله صنعت معدن، تکنولوژیهای نوینی نیز مورد استفاده قرار گرفته است که برای پیشرفت هرچه بیشتر در این حوزه باید بتوان این تکنولوژی و نوآوریها را بومی کرده و نهایت استفاده را از آنها داشته باشیم.طی این سالها شرکتهای متعددی از کارخانههای آهن و مس بهرهبرداری کرده و در تلاش برای توسعه بودهاند، اما نگاه سنتی به این فعالیت و سختیهای بسیار برنامههای اکتشاف، استخراج و تبدیل به محصول نهایی باعث شده بود که جای خالی مجموعهای نوین و مدرن احساس شود. مجموعهای که توانایی افزایش بهرهوری را با کمک بهرهمندی از دانش روز و صرفهجویی در مصرف انرژی داشته باشد.
تأمین سوخت، امروز به یکی از جدیترین چالشهای فعالان بخش معدن تبدیل شده است؛ چالشی که بسیاری از معدنکاران معتقدند بیش از آنکه ناشی از کمبود منابع باشد، حاصل پیچیدگیهای فرآیندهای اداری و محدودیتهای سامانه تخصیص سوخت است.