به نقل از روابط عمومی شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، از زمان افتتاح این پروژه، این خط انتقال موفق شده است تا با انتقال بیش از ۱۶۰ میلیون مترمکعب آب، فراتر از یک افزایش ظرفیت ساده، به یکی از ستون‌های اصلی تاب‌آوری و پدافند غیرعامل در شبکه تأمین آب شرب منطقه تبدیل شود.
طرح انتقال آب از مخزن زیاران به آبگیر بیلقان، از بدو ورود به مدار، نقش کلیدی در مدیریت تنش آبی ایفا کرده است. این ظرفیت جدید، به‌ویژه در فصل بهار و تابستان ۱۴۰۵، همزمان با افزایش مصرف و تشدید محدودیت‌های منابع، ضریب اطمینان شبکه را به‌شدت افزایش داد. این پروژه با ایجاد مسیری جدید و افزایش انعطاف‌پذیری شبکه، امکان مدیریت مؤثر جریان آب را در شرایطی فراهم کرد که تأمین نیازهای اساسی شهروندان با چالش‌های متعدد روبه‌رو بود.
موفقیت این پروژه در مدیریت بحران، در دو مقطع حساس تاریخی به اثبات رسید. در جریان «جنگ رمضان»، این خط انتقال با برخورداری از ظرفیت‌های عملیاتی، کمک شایانی به استمرار خدمت‌رسانی و مدیریت تنش آبی کرد. همچنین در جریان «جنگ ۱۲ روزه»، علیرغم شرایط خاص و محدودیت‌های ناشی از درگیری، تلاش شبانه‌روزی تیم‌های اجرایی و فنی شرکت، مانع از توقف پروژه شد و اجازه داد تا روند تکمیل و بهره‌برداری در موعد مقرر حفظ شود.
در یک نمونه بارز از آمادگی عملیاتی، پس از وقوع آسیب در محدوده پل B1 کرج طی جنگ رمضان و صدمه به ایستگاه تقلیل فشار، بسیج نیروها و اقدامات فنی شبانه‌روزی باعث شد تا این شریان حیاتی در کمتر از ۲۴ ساعت مجدداً به مدار بهره‌برداری بازگردد؛ اقدامی که مانع از بروز اختلال گسترده در شبکه انتقال آب منطقه شد.
تجربه یک سال بهره‌برداری از این خط انتقال نشان می‌دهد که پروژه زیاران ـ بیلقان، صرفاً یک طرح افزایش ظرفیت نیست، بلکه زیرساختی استراتژیک برای واکنش سریع در شرایط اضطراری محسوب می‌شود. این پروژه در شرایط عادی، امکان انتقال مطمئن آب را فراهم کرده و در شرایط بحرانی، با برخورداری از مسیر جایگزین و ظرفیت عملیاتی بالا، پایداری شبکه را در برابر تهدیدات مختلف تضمین می‌کند.
با انتقال بیش از ۱۶۰ میلیون مترمکعب آب در این سالگرد، مشخص است که سرمایه‌گذاری بر روی پروژه‌های با قابلیت «مدیریت مرحله‌ای» و «انعطاف‌پذیری بالا»، بهترین راهکار برای حفظ امنیت ملی در حوزه منابع آب است. پروژه زیاران ـ بیلقان امروز الگویی از موفقیت در مدیریت منابع و پایداری زیرساخت‌های حیاتی کشور در شرایط عدم‌قطعیت است.