حاصل مطالعات و برنامهریزیهایی بود که از سال ۱۴۰۴ آغاز و با همکاری شرکت پترودانیال کیش و شرکت تاپ سلکت، نظارت و راهبری کارفرمایان پروژه شامل شرکت اکتشاف، توسعه و تولید پاسارگاد و شرکت مهندسی و توسعه نفت و همچنین حمایت موثر انرژی پاسارگاد به عنوان سرمایهگذار پروژه انجام شد.
اجرای موفق این عملیات که پیش از این در ایران صورت نپذیرفته بود و تأثیر چشمگیری بر افزایش تولید از مخازن کم تراوا دارد، نقطه عطفی در توسعه ظرفیتهای مهندسی و عملیاتی کشور برای توسعه میدانهای نفت و گاز به شمار میرود.
این دستاورد صرفاً به انجام چند ساعت عملیات نهایی پمپاژ محدود نمیشود، بلکه حاصل یک برنامه و طرح یکپارچه مهندسی، تدارکاتی و عملیاتی است؛ طرح جامعی که با انجام مطالعات پیچیده و بینرشتهای در حوزههای مهندسی مخزن، ژئومکانیک، مهندسی بهرهبرداری، تکمیل چاه، تحریک چاه و یکپارچگی چاه آغاز شد و پس از اجرای آزمایشهای تشخیصی، تکمیل طراحیهای مهندسی، تأمین تجهیزات و مواد تخصصی و هماهنگی میان تیمهای مختلف، به عملیات در چاه جفیر-۱۱ بصورت موفق انجام شد .
مهمترین شاخصهای اجرایی این عملیات عبارت بودند از:
تزریق حدود ۱,۹۰۰ بشکه سیال عملیاتی؛
پمپاژ عمدتاً با دبی ۲۰ بشکه در دقیقه؛
اجرای ۹ مرحله تزریق اسید، هر مرحله به حجم ۸۰ بشکه و در مجموع ۷۲۰ بشکه؛
جایگذاری و باقیماندن حدود ۱۵,۷۷۰ پوند پروپانت در سازند؛
در حال حاضر، رفتار فشار پس از عملیات، روند تمیزسازی، میزان بازیافت سیالات و دادههای عملکرد چاه در دست بررسی فنی قرار دارد.