علی رسولیان؛ مدیرعامل شرکت فولاد سنگان در جلسهای که با حضور وزیر صمت، نمایندگان بخش صنعت و معدن و مدیران ارشد بخش صنعت در اتاق بازرگانی ایران برگزار شد، ضمن تشریح دیدگاههای خود، بر ضرورت همزمانی توسعه ذخایر معدنی با تقویت زیرساختهای حملونقل و انرژی و نیز تکمیل زنجیره ارزش تا تولید آهن اسفنجی تأکید کرد.
رسولیان اظهار داشت: در ۲ سال اخیر به دلیل توسعه اکتشافات در منطقه سنگان و شناسایی ذخایر جدید، این معدن به بزرگترین معدن سنگ آهن خاورمیانه تبدیل شده است، بنابراین باید نگاه ویژهای به این معدن و توسعه صنایع معدنی در منطقه شود، زیرا افزایش ظرفیتهای اکتشافی بدون تأمین زیرساخت مناسب اعم از شبکه ریلی و جادهای، آب و انرژی مورد نیاز و ظرفیتهای اثربخش نخواهد بود.
وی گفت: سنگان یکی از کانونهای مهم فعالیتهای معدنی و صنایع معدنی کشور به شمار میرود و توسعه فعالیتهای اکتشافی در سالهای اخیر، ضرورت بازنگری در ظرفیت زیرساختی این منطقه را پررنگتر کرده است. از منظر اقتصادی، افزایش ذخایر قابل دسترس تنها زمانی میتواند به افزایش تولید، اشتغال و ارزش افزوده منجر شود که زنجیرهای از زیرساختهای پشتیبان از مرحله استخراج تا فرآوری و تولید محصول نهایی در کنار آن شکل گرفته باشد.
مدیرعامل فولاد سنگان در این جلسه به نمایندگی از بخش صنعت، معدن و صنایع معدنی، بر دو محور اساسی تأکید کرد و افزود: توسعه زیرساختها و افزایش عمق زنجیره ارزش دو محور مهم و اساسی اند که از نظر فنی و اقتصادی به یکدیگر وابستهاند، زیرا افزایش ظرفیت استخراج بدون دسترسی مطمئن به مسیرهای حملونقل، انرژی و آب میتواند هزینه تمامشده تولید را افزایش داده و بخشی از ظرفیت بالقوه معدن را بلااستفاده نگه دارد.
رسولیان اظهار داشت؛ در بخش حملونقل، توسعه خطوط ریلی و بهبود شبکه جادهای از مهمترین پیشنیازهای افزایش مقیاس عملیات معدنی است. مواد معدنی و محصولات میانی زنجیره فولاد، به دلیل حجم بالای جابهجایی، وابستگی قابل توجهی به حملونقل ریلی و جادهای دارند. بنابراین، توسعه ظرفیت بارگیری، اتصال مناسب معادن و واحدهای فرآوری به شبکه ریلی و ارتقای مسیرهای جادهای میتواند در کاهش هزینه لجستیک، افزایش قابلیت اطمینان زنجیره تأمین و کاهش گلوگاههای حملونقلی مؤثر باشد.
مدیرعامل فولاد سنگان در ادامه گفت: توسعه صنایع معدنی و فولادی، بهویژه در بخش فرآوری و تولید آهن اسفنجی، نیازمند دسترسی مستمر و قابل اتکا به برق و گاز است. در چنین شرایطی، صرف افزایش ظرفیت اسمی واحدهای تولیدی بدون تضمین انرژی پایدار، الزاماً به افزایش تولید واقعی منجر نمیشود. محدودیتهای فصلی و ناترازی انرژی نیز میتواند برنامه تولید، بهرهوری تجهیزات و اقتصاد پروژههای سرمایهگذاری را تحت تأثیر قرار دهد.
وی تکمیل زنجیره تولید فولاد در سنگان را دارای اهمیت راهبردی دانست و اظهار داشت: اگر ماده معدنی صرفاً در مراحل ابتدایی زنجیره استخراج و عرضه شود، بخش مهمی از ارزش افزوده بالقوه در مراحل بعدی ایجاد خواهد شد. توسعه واحدهای فرآوری و احیای مستقیم در کنار معادن میتواند زمینه تبدیل بخشی از ظرفیت معدنی منطقه به محصول با ارزش افزوده بالاتر را فراهم کند؛ البته تحقق این هدف نیازمند تأمین همزمان زیرساخت، سرمایهگذاری، فناوری و انرژی است.
مدیرعامل شرکت فولاد سنگان در پایان بر ضرورت تلاش برای توسعه زیرساختهای ریلی و جادهای و تأمین گاز، برق و آب، در کنار افزایش عمق زنجیره ارزش تا تولید آهن اسفنجی تأکید کرد؛ رویکردی که هدف آن تبدیل ظرفیتهای اکتشافی سنگان به ظرفیت واقعی تولید و ارزش افزوده در بخش معدن و صنایع معدنی است.